Bir oyun oynamak istiyorum - 2

Kalabalık bir gece kulübünde elimizde içkimiz konser saatini bekliyoruz. Etrafta elinde sigara, kollarını sallayarak müziğe eşlik eden ve fotoğraf makinalarını kafalarının bir metre üstüne kaldırarak fotoğraf çeken gerizekalı konser kızları var. Bu kızlar aynı zamanda en öne geçebilmek için kalabalığı yarıyorlar, sonra biradan çişleri geliyor kalabalığı yarıp dönüyorlar, sonra çişten dönüp yine en öne geçebilmek için kalabalığı tekrar yarıyorlar.

En son ay pardon pardon diyerek geçen am bitinin arkasından;

Kamera tiksinmiş bir ifadeyle bakan suratıma odaklanıyor ve plan değişiyor:

Tepede titreyip duran eski bir ampul, ışığı kirli bir ameliyat masasına vuruyor. Terk edilmiş bir fabrikanın rutubetli, pis bir odasındayız ve mekanizma budur:

Birbirine paralel iki demir levha yere dik tavana doğru yükselmektedir. Yere paralel bıçaklar takılmış ve aralarında 20 santimlik bir boşluk kalmıştır. Konserde milleti yararak öne geçmeye çalışan gerizekalı konser kızı bu aralığın eşiğinde baygın yatmaktadır. Sırtındaki levha her üç saniyede bir on santimetre ilerleyerek onu bıçaklara doğru itecektir. Ya kendi rızasıyla bu bıçakların arasından geçecektir ya da bir yandan birbirine yaklaşan levhalar yüzünden delik deşik olacaktır.

Amaç milleti ite kaka öne geçmenin nasıl bir hıyarlık olduğunu öğrenmesidir.

Kız uyanır kayıt başlar:

I want to play a game.

(Ayy pardon, pardon, ayyy)

Bir oyun oynamak istiyorum - 1